“(Rasûlüm!) Sen, Rabbinin yoluna hikmet ve güzel öğütle çağır ve onlarla en güzel şekilde mücâdele et!..” (en-Nahl, 125)

Nasıl kuru bir toprak üzerine atılan tohum, bir anda filiz vermez ise insan da böyledir. Fakat aynı toprağı biraz sularsanız, yâni muhâtabınızı şefkat, merhamet ve tatlı dille yumuşatırsanız, bu sefer attığınız tohumu içine kabul edecek bir kıvama gelir ve o tohum, çiçeklerini ve meyvelerini vermekte gecikmez.



Îmânın insandaki ilk meyvesi merhamet, onun da netîcesi, bu nîmeti ondan mahrumlara ulaştırma yolunda hizmet etmektir. Bu, kendimiz için bir şükür vesîlesi, muhtaçlar için de bir vicdan borcumuzdur.