“Biz, gökleri, yeri ve bunlar arasında bulunanları oyun ve eğlence olsun diye yaratmadık. Onları sadece gerçek bir sebeple yarattık. Onların çoğu gerçeği bilmiyorlar.”

(ed-Duhân, 38-39)

Gönül gözü açık bir insan, her şeyde ilâhî sanatı müşâhede eder, ilâhî aşkın büyük ikramlarına nâil olur. Nasıl ki bir sarhoş, dünyâyı başka bir gözle görürse, ehl-i kalb de aşkın verdiği vecd ve istiğrak ile gönül penceresinden öteleri seyreder. Âlemin ilâhî tecellîlerden ibâret olduğunu anlar. Kâinattaki her zerre, ona ilâhî bir neşveden haber verir. Minicik kuşların bir damlacık yüreklerinden dökülen feryat nağmeleri, Hakk’a teşne gönüller için ne duygulu tesbîhlerdir.